Lipat-Bahay Syndrome

Natapos nanaman ang isang taon ko sa college.
Nagiimpake na ako pauwi.
Tapos nalungkot ako bigla.
Kaya naalala ko nanaman magsulat.
Madami lang ako mamimiss siguro sa taong ito.
Gusto ko sila isulat para hindi ko makalimutan.
Madalas mangyari na malungkot ako pag gantong pagkakataon.
Madalas ko din makalimutan ang mga bagay bagay kaya isusulat ko yung mga gusto ko maalala.

Lipat-bahay syndrome.
Ayos lang. Di na bago.

Yung mga di ko na gagamitin sa summer duty bibitbitin ko na pag-uwi ko bukas.
Mga hand-outs sa OB at Pedia,
na gusot gusot na dahil madalas ako makatulog nang hawak sila pag nagrereview ako.

Yung dalawang subject na yun ang peyborit ko ngayong sem.
Red sneakers ko.
PE uniform, dahil tapos na akong mag-PE.
Yung ibang CDs ant mp3s, na naging indicator ng kalungkutan ko.
Madalas hindi ko alam na malungkot ako.
Magpapatugtog lang ako.
Minsan tinanong ako ni Ate Tin kung nalulungkot ba daw ako.
Sabi ko, bakit.
Kase daw nagpapatugtog nanaman ako.
Tsaka ko lang din naisip na malungkot nga ako pag naalala ko magsound trip.
Ngayon, nakikinig lang ulit ako ng isa sa mga CD ko.
Naiisip kaya ulit ng roommate ko na malungkot ako?

Si Ate Tin.
Roommate ko.
Tinatago niya ang Abba at Barry Manillow CDs ko.
Paulit-ulit ko kasi yun pinapakinggan at nabubwisit sya sakin.
Hindi niya din gusto minsan takbo ng utak ko.
May super sensitive receptor sya sa pakiramdam ng mga tao sa paligid niya.
Alam nya kung kelan malungkot ang bata.
Alam nya din kung paano mapapakain ang bata pag malungkot.

Ganto yan:

Tin : Halika na, bebe ko, kain na tayo.
Bata : Di ako nagugutom.
Tin : Anong kinain mo?!
Bata : Milo.
Tin : Milo. Gusto ma mag-inang sampal?
Tumayo ka na dyan, Eleanny ha. Bibili tayo ng pagkain.

OK lang lahat ng kaartehan ko sa kanya.
Isa lang ang batas niya.
WAG MAGPAPALIPAS NG ORAS NG PAGKAIN.

[...]

ANONG NANGYARI SA BAKASYON MO ELEANNY?!
May 1, 2008


hay.. bata ka.

hindi ka pinagsummer ni God sa Biochem, ngayon, anong ginawa mong makabuluhan ha?


onti lang nagawa q. hay.

nagbasa ng anatomy buk

[anu pang silbi, tapos na ang anatomy mo!]

nagpinta

[asan?!]

andun na sa deviant art, ung mukhang pambata

inumpisahan q ung 'lost geography', novel na bigay ng auntie ko

[pupusta ako, di mo pa tapos yung introduction]

hindi po aq nagbabasa ng intro ng libro.

naki-smallville, pinanood mula season 1 hanggang 5

[------------]

ang galeng ng mga season enders nila.. putrages!

[ssshhh, bawal yan]

ay. sorry po. nakerid-out lang.

[wala ka talagang magandang nagawa]

hindi pa po ako tapos. nagadvance duty aq sa lola ko.

nakipag-bonding kina muymuy, boboy at toytoy.

nakipag-sex sa mga html codes. gabi-gabi. dahil nagtutor ako sa pinsan ko.

nagpakadalubhasa sa pagpapagaling sa mga karamdaman.

nakipagbonding sa jedi

[sino 'yun?]

secret.

ginawa ko ng gift ang mama ko.

kinolekta ang class cards ko

[kamusta naman?]

secret ulet.

[ihuhulog kita, isa pang secret jan]

sige na, sige na. hindi na po. sorry.

ano pa ba.. uhm. kumain ako ng marami.

[......................]

natulog din ako ng maraming oras..

[......................]

hindi po ba kayo natuwa o magrereact man lang?

[......................]

sabi ko nga. pwede na po ba un?

[alin?]

TAPOS NA, WALA NA, PATAY NA
March 19, 2008

aT LAST! Tapos na. Ang sem ay tapos na.. Natapos na ang sem. Ang sarap gumising ng walang iniisip na requirement na kailangang i-submit, walang exam na kailangang pagreviewhan..

Wala na.

Ang sem ay tapos na.. Natapos na ang sem. Ang sarap gumising ng walang iniisip na requirement na kailangang i-submit, walang exam na kailangang pagreviewhan.. Nag-aantay NA LANG ng hatol. Parang anumang sandali ay maaaring bumisita sa Manong Kamatayan at kelangan mong mamili sa dalawa: hell o hell? Wala ng pagkakataon para sa remedial. Wala na dahil 'yun na ang remedial.

'Wag ng makulit. Tanggapin ang katotohanan nang hindi masaktan. Wala na.

Patay na.

Ang sem ay tapos na.. Natapos na ang sem. Ang sarap gumising ng walang iniisip na requirement na kailangang i-submit, walang exam na kailangang pagreviewhan..
Nag-aantay NA LANG ng hatol. Parang anumang sandali ay maaari nang bumisita sa Manong Kamatayan at kelangan mong mamili sa dalawa: hell o hell? Wala ng pagkakataon para sa remedial. Wala na dahil 'yun na ang remedial.
'Wag ng makulit. Tanggapin ang katotohanan nang hindi masaktan. Wala na.
Pero kung ayaw mo talagang tanggapin, di wag. Di mo naman kelangang mamili kung hell o hell. Gaya ng mga exams na imposibleng ipasa kahit na di ka na naliligo sa pag review, ang buhay ay laging may choices. Multiple choise kung baga.

Choice ko talagang ibahin ang spelling pangalawang gamit ng word na choice. Ganun lang kasimple 'yun.. Ngayon, sinong gustong sumama sa hell? Sinong gusto malugmok sa pagkakalugmok? Sinong talo? Sinong bobo?

E DI 'YUNG MAGSA-SUMMER!
bwahahaha!TAE

Wag ka ng manlumo kung di ka nakaligo,
'di na mahalaga 'un. Mangangamoy tae rin tayo.
Kitakits sa hell kung sakali!:-)

"THE HEATER" (ang taga-init)
February 22, 2008

Pinkamahalagang gamit sa boarding house ang heater. Gusto kong i-acknowledge ang mga sumusunod:

heater ni Ate P,
heater ni Ate L,
heater ni C at,
heater cord ni Ate T,
pati rice cooker ni Ate S

Dahil dito, naitatawid namin ang ilang araw na gutom.

Dito kami nag-iinit ng tubig, sinabawan, spaghetti at nanlalamig na puso.[yuck]
Pinaglulutuan din namin ito ng Quaker Oats, pancit canton, noodles, adobo, sisig, lechong kawali, dinosaur at marami pang bagay na 'di mo akalaing magkakasya dito.



"SI JUN-JUN"


Si Jun-Jun ang friendly ghost ng aming boarding hauz,
minsan nga lang ay hindi siya ganun ka-friendly.
Pinapatay niya ang ilaw sa banyo at labas pasok sa mga pinto sa kalaliman ng gabi. Nakakabulabog.
Minsan makikita mo siyang naglalaro sa sampayan sa terrace minsan hindi mo lang talaga siya makikita (nangangapit bahay).
Best friend siya ni Madam Oiselle, pero hindi siya ang best friend ni Madam.
Pero ganun pa man, kasali pa rin siya sa aming istorya.

BAKIT GREEN ANG BLACKBOARD?!

October 7, 2007 at 2:23 am

Bakit nga ba green ang black board samantalang ang white board ay white? (Marahil ay hindi mo nabasa ang last word, gets mo naman siguro)

Sa isang buong semester - unang semester ko sa college, iba't ibang uri ng blackboard ang nakaharap ko. May puti, may dirty white at may green pero wala pa kong nakikitang black.

Marahil alam mo na ngayon kung gaano ako kabored sa ilan kong klase dahil pati mga blackboard ay napapagdiskitahan ko na. Oo. May tama ka. Limang buwan. Limang buwan ng pagkaduro. Limang buwan ng pakikibaka. Limang buwang halos walang mabuting naibunga sa maikling pananatili ko dito sa mundo. Meron pala, pero konti lang kung ikukumpara sa mga kabalbalan. Hay.

Nagtataka nga ako kung paano natatgalan ng iba kong mga kaklase ang ganoong sistema. Maaari naman nilang ilaan ang oras nila sa pagbabasa na lang ng comix o tabloid para hindi ito masayang. Tsk, tsk.

Tatlong klase din ang di ko pinasukan. Opo, nagcut na ko ng class. Sorry na. Pero minsan hindi niyo rin naman masisisi ang mga estudyanteng pinipiling mahiga na lang sa boarding house kesa maupo sa klase ng mahigit tatlong oras habang nacoconfuse kung ano ang tinutukoy ng prof nila sa sinabi nitong "bhorn". Ipininganak o nasunog? Hay, basta lang. Ikaw na ang bahala.

Spisis. 'yun ba ang inooccupy ng matter o uri ng living things? Ikaw na rin ang bahala.

Maraming pagkakataon ding natuyo ang wallet ko. Patay gutom kasi ang mga photocopy machine sa mga eskwelahan. Pero malaking tulong din ang mga photocopy machine. Lalo na sa mga tamad magsulat tulad ko. Ano nga ulit ang silbi ng copyright?

Maraming pagkakataon din akong nagnosebleed.

Maraming pagkakataon din akong nagprocrastinate.

Nosebleed.

Nosebleed..

Kung gaano ko kanais na malaman ang sagot sa tanong na bakit green ang blackboard ay ganun din ang pagnanais kong malaman ang sagot kung paano ko tatapusin ang post na ito.

Hindi talaga ako magaling tumapos ng mga naumpisahan ko. Minsan nga di ko na tinatapos. Basta lang. Pero dahil kelangan ko pang saklolohan ang nagra-rally kong sikmura, kelangan ko ng kumain ng kapangyarihan ng PNP. Kelangan ko ng tapusin 'to. Sa kahit papaanong paraan.

Sabi nila, ang magandang panapos sa talata ay conclusion na maiuugnay sa unang talata.

Kaya ito ang naisip ko:

Maaari bang palitan na lang ang blackboard ng greenboard? Kung hindi, pwede bang irequest na lang sa admin na papinturahan ng itim ang lahat ng green na blackboard?

Nababagabag nila ako. Promise.

JUST BEFORE THE SUN GOES TO BED

July 11, 2007 at 4:48 am

i couldn't help but let out a great sigh.

this day offered me so much.

an unexpected text message.

colds.

a clogged nose.

a gloomy atmosphere.

a flactuating light bulb.

an empty inbox.

a clumsy bastard pen ink.

an unfulfilled task.

wow. beautiful.

i call it a great sigh because it contained many smaller sighs within it..

one sigh of disappointment,

one of frustration,

one of sadness...

and i don't know what else.

i'm tired but i need not to be.

i musn't.

WATEVER!

December 2, 2005 at 1:58 am

wala lang.

ang blog na ito ay isang wala lang.

wala lang mapagdiskitahan ang isang lagalag.

ngayo'y iba na ang maraming bagay at ako'y hindi makasabay.

nais kong mahiga na lang at titigan ang mababa ngunit di ko maabot abot na kisame sa aming silid.

nagiisip ako ngayon.

hanggang ngayon, di ko pa rin matukoy kung ako'y isang libra o virgo.

ano ba talaga?

naisip ko rin..

kapag ang tao ba pag sinispon ay sadyang mapag isip?

isang wala lang na blog mula sa isang wala lang magawa.